donderdag 30 juli 2015

Een breuk met grote gevolgen

TON EN TINEKE INTEGRAAL (André Franquin en anderen)
 Halverwege de jaren vijftig is André Franquin op zijn top. Het zijn de gouden jaren van het weekblad Robbedoes en Franquin levert daar met zijn klassiek geworden Robbedoesverhalen een belangrijke bijdrage aan. Waarvoor hij te weinig betaald krijgt. Na een conflict hierover met zijn uitgever, Charles Dupuis, gebeurt wat niemand had verwacht: André Franquin stapt op bij Dupuis en klopt even later aan bij de concurrent: Raymond Leblanc. Die wil Franquin graag in zijn tijdschrift Kuifje hebben en biedt hem een contract voor vijf jaar aan. De breuk met Charles Dupuis had grote gevolgen.
Voor Kuifje bedenkt André Franquin het burgermannetje Ton en zijn vriendin Tineke, waarvan vanaf 1955 wekelijks een grap van één pagina verschijnt. Intussen is het conflict met Dupuis gesust en is Franquin teruggekeerd op het oude nest. Het gevolg daarvan is dat er een hectische periode aanbreekt waarin hij wekelijks twee pagina's Robbedoes tekent, aankondigingstroken op de voorpagina van het weekblad Robbedoes, een pagina Ton en Tineke en daar komt vanaf 1957 ook Guust Flater nog bij. Het kost hem zijn gezondheid. Achteraf gezien is het dus niet vreemd dat hij met gemengde gevoelens op deze periode terugkeek. Dat hij Ton en Tineke met steeds meer tegenzin maakte is er echter niet aan af te zien.
Gelukkig kon Franquin na vier jaar van wat inmiddels een blok aan zijn been was af en werd het contract met Kuifje beëindigd. Leblanc kreeg de rechten van Ton en Tineke en zij zouden nog jarenlang worden voortgezet door en hele rits andere tekenaars, waarvan Dino Attanasio de eerste was. Attanasio werd door Franquin zelf voorgesteld als nieuwe tekenaar en hij hielp hem ook op weg.
In deze hectische periode had Franquin gelukkig een aantal vrienden waarop hij terug kon vallen. Jidéhem werd zijn assistent voor Robbedoes en Will  tekende enige tijd de decors. Voor het schrijven van de grappen voor Ton en Tineke benaderde Franquin twee toen nog jonge stripmakers: Greg en Goscinny. Zij introduceerden een paar bijfiguren in de strip zoals de buurmannen Lawijt en Hanepoot. Met de handelsreiziger Felix en zijn ondeugende neefjes is dan de wereld van Ton en Tineke compleet.
Ton en Tineke is een strip die onder andere wordt geroemd om de vormgeving. De meubels, de auto's, het was allemaal heel modern en gaf een prachtig tijdsbeeld.
Voor het eerst zijn alle 183 grappen die Franquin tekende in chronologische volgorde gebundeld in een dikke uitgave die volledig recht doet aan het talent van een groot stripmaker die ook onder enorme druk en soms met tegenzin zulke schitterende pagina's kon maken. Het is opvallend dat deze platen zestig jaar na dato nog altijd zo fris ogen en dat de grappen nog altijd leuk zijn. Behalve alle pagina's bevat deze integrale uitgave ook een mooie aanvulling in de vorm van vijf goed gedocumenteerde dossiers. Al wil Augustin David wel erg graag laten weten dat hij niet van de straat is en sleept hij er erg veel filosofen om zijn bijna onleesbare betoog te ondersteunen. Nou ja, dat is  dan het enige minpuntje aan deze schitterende, goed verzorgde uitgave van een stripklassieker.
Uitgeverij Le Lombard 2015; 264 pagina's; hardcover; Prijs € 34,95

☺☺☺☺☺

Geen opmerkingen:

Een reactie posten