donderdag 17 juli 2014

Heftige emoties en onzedelijke situaties

La Mondaine (Jordi Lafebre & Zidrou)


Zidrou (pseudoniem van Benoit  Drousie) ontwikkelde zich in korte tijd van een productieve, maar niet erg verrassende scenarioschrijver tot een zeer populaire auteur van strips voor volwassenen. Een nieuwe one shot of miniserie van zijn hand is iets geworden om naar uit te kijken. Het begon allemaal in 2010 met Lydie, een vertederend verhaal over een vrouw die na de dood van haar baby een denkbeeldig kind grootbrengt. Sindsdien maakte hij (meestal met onbekende Spaanse tekenaars) de ene mooie strip na de andere: Michel, Het vel van de beer, Folies Bergères (waarover later meer), Een mooie reis...
Voor Lydie verzorgde Jordi Lafebre de tekeningen en nu werkt hij opnieuw samen met Zidrou.  Zijn tekenstijl heeft zich in de afgelopen vier jaar flink ontwikkeld. De tekeningen bevatten betekenisvolle details en de pagina's zijn prachtig opgebouwd. Lafebre weet feilloos landschappen, interieurs close-ups, dialogen en tekstloze gedeeltes zo af te wisselen dat er een boeiend geheel ontstaat.

La Mondaine wordt een verhaal in twee delen. Dit eerste deel speelt zich hoofdzakelijk af in 1937 in Parijs. Aimé Louzeau is een politieinspecteur die de overstap maakt van de afdeling zware misdrijven naar La Mondaine, de afdeling zedenmisdrijven. Hij leert er meteen op de eerste dag de gang van zaken kennen als hij zijn nieuwe collega's aantreft die bezig zijn om een souteneur in elkaar te slaan.
De wereld waar Aimé in terechtkomt wordt bevolkt door hoeren, kinderlokkers, homo's, dierenliefhebbers en handelaren in vieze prentjes. Hun enerverende werkdag sluiten de inspecteurs regelmatig zelf af in het bordeel van Madame Josepha. Aimé's chef gaat in ieder geval liever daar van bil dan bij zijn eigen vrouw. Maar ook Aimé heeft zijn geheimen. Tussen zijn dagelijks belevenissen door komen we meer te weten over de tragedie die zich in zijn familie heeft afgespeeld.
La Mondaine begint vrij luchtig. Dat ligt ook aan het tekenwerk van Lafebre. Zijn personages hebben een hoog knuffelgehalte. Dat werkte prima bij Lydie, maar in een toch wat harder verhaal heeft het als effect dat de best wel heftige emoties en soms tamelijk onzedelijke situaties wat worden afgezwakt. Een bewuste keuze? Misschien, dat moet nog blijken als het tweede deel later dit jaar verschijnt. Dan wordt waarschijnlijk ook duidelijk wat het verband is tussen de eerste en de laatste pagina's van La Mondaine, die zich afspelen in een Parijse schuilkelder anno 1944, en de rest van het verhaal.

Dargaud 2014
64 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 16,95

☺☺☺☺

Geen opmerkingen:

Een reactie posten