dinsdag 29 april 2014

Een hoer met rijke klanten

Golden Dogs (Griffo & Desberg)


Griffo (Werner Goelen) is de kameleon onder de striptekenaars. Na zijn doorbraak met S.O,S. Geluk, waarvoor Van Hamme de verhalen schreef, werkte hij met talloze stripscenaristen samen, waarbij hij voortdurend van tekenstijl verwisselt.  Er wordt hem wel eens verweten dat hij niet origineel is en anderen imiteert, maar dat neemt niet weg dat al zijn werk vakkundig is gemaakt. Zijn productie is hoog en regelmatig lopen er van hem meerdere reeksen tegelijkertijd, vrijwel zonder uitzondering zijn dit kortlopende series.

Golden Dogs, zijn nieuwe serie, gaat vier delen tellen, telkens genoemd naar een van de hoofdpersonen:  Fanny, Orwood, Lario en Lucrece, twee vrouwen en twee mannen die samen een dievenbende vormen die opereert in Londen aan het begin van de negentiende eeuw: de Golden Dogs. Fanny komt als eerste aan bod en in het eerste deel van de reeks wordt ook de rest van de bende geïntroduceerd. 
Fanny groeit op op  het Engelse platteland met een bruut van een vader. Ze vlucht naar Londen en komt in de prostitutie terecht. Ze is niet alleen knap, maar ook slim en weet zich omhoog te werken tot een luxe en dure hoer, met rijke klanten. De excentrieke, wat mysterieuze Orwood wil haar graag bij zijn nieuw op te richten bende hebben, die het vooral heeft gemunt op de rijkelui die Fanny ook onder haar clientèle mag rekenen. In Fanny lezen we hoe de bende wordt geformeerd en het opneemt tegen een concurrerende bende geleid door twee wrede tweelingbroers.

Het verhaal wordt vlot verteld, scènes volgen elkaar snel op en er is voldoende ruimte voor humor,  zodat het verhaal ondanks de vele elementen die geïntroduceerd moeten worden, toch lekker doorleest.  Griffo levert vlot tekenwerk af in een halfrealistische stijl met decors die een mooi sfeerbeeld geven van het oude Londen. De mooie inkleuring draagt hier zeker ook aan bij. Kortom, een pretentieloze, maar vakkundig gemaakte avonturenstrip.

 Lombard 2014
56 pagina's, kleur; stripalbum; € 7,50

☺☺☺

zondag 27 april 2014

Spanning en bovennatuurlijke dreiging

Typhaon (Guilaume Sorel & Dieter)


Guillaume Sorel is een tekenaar met een oorspronkelijke, eigen stijl van tekenen en inkleuren, je herkent zijn werk vrijwel direct. Mondjesmaat worden zijn strips ook in het Nederlands vertaald. Misschien ken je Dodeneiland of Algernon Woodcock. Sorels verhalen zijn meestal te plaatsen in het horror- of fantasygenre. De vorig jaar verschenen stripbiografie over Stefan Zweig is daarop een uitzondering. Blijkbaar had deze uitgave succes, want Casterman, waarbij zijn meeste werk verschijnt, zag brood in een vertaling van Typhaon en staat er ook een vertaling van Hôtel Particulier aangekondigd..

Typhaon is een al wat ouder verhaal dat oorspronkelijk in twee delen verscheen (2000 en 2001) . De Nederlandse vertaling bevat meteen het hele verhaal, dat zich vrij kort samen laat vatten: Eleonore drijft na een scheepsongeluk in een reddingsbootje op zee en wordt opgepikt door de bemanning van het schip Typhaon dat schijnbaar doelloos over de oceaan reist. Aanvankelijk wordt ze door hen genegeerd, maar ze slaagt erin om het vertrouwen te winnen van de timmerman. Geleidelijk aan komt ze erachter dat het schip en haar bemanning een vreselijk geheim met zich meedragen.
Het verhaal verrast, kent onverwachte wendingen, blijft vragen oproepen en Sorel slaagt erin om in een beperkte setting, het verhaal speelt zich grotendeels af aan boord van het schip, een enorme psychologische spanning op te bouwen. Hij weet als geen ander met zijn in sombere aquareltinten geschilderde pagina's een sfeer van spanning en bovennatuurlijke dreiging op te roepen.  Tot aan de ontknoping lees je dit boek op het puntje van je stoel uit.
Casterman 2014
92 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 25,00

☺☺☺

donderdag 24 april 2014

Raar verhaal

Omnivisibilis (Matthieu Bonhomme & Lewis Trondheim)



Mathieu Bonhomme is de auteur van De heer der dolende zielen en twee succesvolle reeksen die hij maakt voor uitgeverij Dupuis: Messire Guillaume en Esteban. Van Esteban zijn inmiddels vier delen vertaald.
In 2009 ging Bonhomme een samenwerkingg aan met Lewis Trondheim en dat leverde tot nu toe twee boekuitgaven op: Texas Cowboys (2011) en Omnivisibilis (2010). Van Texas Cowboys verscheen vorig jaar de Nederlandstalige uitgave en nu ligt ook het iets oudere Ominivisibilis in de winkel.

Hervé Boileau is een niet al te opvallende jongeman met smetvrees en geen al te hoge dunk van zichzelf. Op een dag komt jij er achter dat de mensen om hem heen blijkbaar alles van hem en zijn leven afweten. Van het ene op het andere moment is zijn hele leven en alles wat hij doet, ziet, ruikt en voelt voor iedereen zichtbaar als in een soort 24-uurs reality tv show. Vrienden van hem willen wel een slaatje slaan uit de situatie en proberen Hervé te verkopen aan de hoogste bieder. Hervé zelf  ziet minder voordelen in zijn nieuwe situatie. Hij kan geen normaal leven meer lijden en probeert om op de een of andere manier aan zijn merkwaardige lot te ontsnappen.

Omnivisibilis is een raar verhaal maar Bonhomme en Trondheim slagen erin om het met veel vaart en overtuigend te vertellen. Het verhaal is grappig, maar op een bepaalde manier ook beklemmend. Als alles afgelopen is blijft de vraag of alles echt gebeurd is of dat het zich alleen in Hervé's geest heeft afgespeeld. Hoe dan ook, in beide gevallen zul je niet graag in zijn schoenen staan.
Blloan 2014
158 pagina's, kleur; hardcover; € 19,95

☺☺☺

donderdag 17 april 2014

Het ouderwetse JuniorPress-gevoel

Superhelden 1 & 2
 (Mik Kunkel, Andy Genen, Edgar Delgado, Paul Grist, Jeff Stokely, Erik Larsen, Bill Watterson & Eelco Koper)

Nederland heeft er een nieuw stripmagazine bij: Superhelden. Superhelden wordt samengesteld en uitgegeven door Eelco Koper, zelf al jaren actief als tekenaar van comics die hij uitgeeft in eigen beheer. En natuurlijk ontbreekt zijn eigen werk niet in dit blad, maar er is meer...
Eelco Koper verzamelde het leukste werk van een aantal onafhankelijke stripmakers en uitgeverijen en maakte daar een bundeltje van. Het resultaat mag er wezen: 64 en in nummer 2 zelfs 72 pagina's met strips over ouderwetse superhelden. Strips die, zeg maar, het JuniorPress-gevoel oproepen. De oudere lezers kunnen ze zich het nog wel herinneren: Nederlandse vertalingen van Marvelhelden zoals Spiderman, X-Men en Fantastic Four. Voordat comics stripkunst werden en gewoon bedoeld waren als onschuldig amusement. Het logo van Kopers' Superhelden verwijst zelfs naar de gelijknamige reeks die JuniorPress uitbracht.

Maar er zijn ook verschillen. Superhelden is prachtig gedrukt in kleur en dan zijn er natuurlijk ook nog de helden. Superhelden presenteert in elk nummer een aflevering van HeroBear, De Rode Poema, Ultra Duck, Cat-Man, Modderman, Zesklapper Gorilla en De woeste draak (Savage Dragon). In nummer twee kwamen daar ook nog eens 8 pagina's bij met de eerste legendarische afleveringen van Casper en Hobbes. Iedereen zal zo zijn eigen favorieten hebben. Zelf ben ik het meest gecharmeerd van HeroBear en Modderman, maar dat wil niet zeggen dat de andere strips niet de moeite waard zijn. Stuk voor stuk zijn het leuke strips voor jong en oud gemaakt door eigenzinnige, onafhankelijke, creatieve geesten met elk een eigen stijl.
Jammer is wel dat Superhelden moeilijk te vinden is. Als je stripwinkelier het niet heeft kun je contact opnemen met de uitgever op http://www.superheldencomics.nl/ of gelijk een abonnement nemen. Je krijgt er geen spijt van.

Koper comics 2014
64 en 72 pagina's, kleur; comic; € 2,99 per deel
☺☺☺

zondag 13 april 2014

Dorpsverhaal met kostelijke scènes

Eerlijke lui deel drie (Durieux & Gibrat)


Oorspronkelijk was Eerlijke lui een tweeluik over een man die zijn baan en zijn geld verliest, maar optimistisch blijft en een nieuw bestaan opbouwt. Hij sluit onder anderen vriendschap met een vinofiele boekhandelaar en wordt kapper op de TGV. Een heerlijke feelgoodstrip die ik met erg veel plezier heb gelezen. Was het succes van de strip zo groot dat de uitgever om een vervolgdeel smeekte of zagen de auteurs nog meer mogelijkheden met hun personage Philippe Manche? ik denk het laatste. 
Mijn aanvankelijke scepsis verdween al na een paar pagina's en maakte plaats voor een warm gevoel. Philippe heeft zich gevestigd op het Franse platteland en heeft er een boekwinkeltje geopend. Hij sluit vriendschap met de oude chagrijn Ducousso, met Marcel, de burgemeester van het dorpje en met  juffrouw Franceschini, socialiste en kandidate voor het burgemeesterschap. Deze mensen en Philippes moeder  zijn de hoofdrolspelers in dit kleine drama.
Natuurlijk zit het weer niet allemaal mee in Philippes leven. Zijn vriendin Camille geeft hem na een bezoekje aan het dorp de bons. Philippe, die zo gewend was om haar lange brieven te schrijven, blijft haar desondanks verslag doen van zijn leven ook al verstuurt hij het niet. Gibrat en Durieux nemen er rustig de tijd voor om de nieuwe personages te introduceren en de sfeer op te bouwen. Durieux vertelt het verhaal met een efficiënte pagina-indeling in een open tekenstijl.
Ook deel drie van Eerlijke mensen kent weer een paar kostelijk scènes zoals het moment waarop Philippe de brief leest waarin Camille het uitmaakt of de bezoeken van meneer Soulié aan de boekhandel. Ook aan de teksten, met enige literaire verwijzingen is veel zorg besteed. Alles bij elkaar levert dat weer een boeiende vertelling op die na verloop van tijd vooral draait om het verleden van Ducousso. Na zeventig pagina's neem je met enige weemoed weer (tijdelijk) afscheid van Philippe en de andere eerlijke lui. Dit is het soort stripverhaal dat vaker zou moeten verschijnen.
Dupuis 2014
72 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 15,95

☺☺☺☺

donderdag 10 april 2014

Zenuwachtige maffiosi

Perico 1 (Philippe Berthet & Régis Hautière)

Aan het einde van de jaren zeventig was de Brusselse kunstacademie Saint Luc een broedplaats voor striptalent. Onder leiding van Claude Renard zette een hele generatie tekenaars hier hun eerste schreden op het strippad. Velen van hen gingen werken voor Robbedoes, een op dat moment wat ingedut jeugdstripblad dat teerde op oude roem en dringend behoefte had aan vernieuwing.
De meest succesvolle nieuwkomer in Robbedoes was Philippe Berthet. Hij was zo succesvol dat hij een eigen naar hemzelf genoemde stripreeks kreeg waarin zijn thrillers werden ondergebracht. Zijn grootste succes had hij later met de door Yann geschreven reeks Pin-up, maar de laatste jaren zat de klad er een beetje in. De reeksen Poison Ivy, Yoni en Nico wilden niet echt van de grond komen.
Met Zwartlijn begint Berthet aan een nieuw hoofdstuk in zijn carrière. Deze reeks is speciaal voor hem gecreëerd en is een nieuw podium voor het soort verhalen waar Berthet het beste in is: inktzwarte thrillers.Het eerste verhaal in deze collectie is het tweedelige Perico.
Het is 1958. Dictator Batista is aan de macht en heeft van Cuba een gokparadijs gemaakt voor rijke Amerikanen. En een aantrekkelijk werkgebied voor de maffia die de casino's gebruikt om enorme bedragen wit te wassen. Het verzet tegen de dictator groeit onder leiding van Fidel Castro. Batista maakt zich geen zorgen, maar de maffia wordt zenuwachtig.
Joaquin is een jonge ober in een van de vele casino's van Havanna. Over de politieke situatie maakt hij zich niet druk, maar om de beeldschone zangeres Elena, die ook in het casino werkt des te meer. Ongewild raakt hij toch betrokken bij een operatie van de rebellen en komt hij in het bezit van een koffer vol dollars. Maffiageld. Het spreekt vanzelf dat de maffia het geld graag terug wil hebben en er zit niets anders voor hem op dan Cuba te verlaten en naar de Verenigde Staten te gaan. Met Elena, dat wel.
Voor het scenario van Perico deed Berthet een beroep op Régis Hautière (bekend van Abeltje). Het is helaas een wat onevenwichtig verhaal geworden. Er lopen nogal wat verhaallijnen door Perico heen en vooral de eerste helft van dit boek, het gedeelte dat zich op Cuba afspeelt, zit propvol informatie waarbij het de vraag is hoe relevant die is voor de rest van het verloop van dit verhaal. Enfin, dat zal nog wel blijken als deel 2 verschijnt. In ieder geval is Berthet met Perico weer helemaal terug op de plek waar hij zich thuis voelt, het Amerika van de jaren vijftig. De pagina's zijn met zichtbaar plezier in beeld gebracht.
Dargaud 2014
56 pagina's, kleur; softcover stripalbum; € 9,50

☺☺☺

dinsdag 8 april 2014

Een orgie van geweld

Bloedheet (Baru & Vautrin)


De Franse stripmaker Baru heeft sinds hij in de jaren tachtig begon heel wat albums op zijn naam gezet die helaas maar mondjesmaat vertaald worden. Hij is vooral bekend van de roadthriller Vluchtweg naar de zon, maar ook van Onderweg en De woesteling (uit de reeks Vrije Vlucht). Met deze boeken bewees hij dat hij zelf een uitstekend verhaal kan vertellen. Voor Bloedheet  (Canicule) baseerde hij zich echter op een roman van Jean Vautrin, die ook al verfilmd werd.
Net als bij Baru zijn ook in de romans en films van Vautrin de hoofdpersonen vaak mensen die tot de laagste klassen behoren. De regelmatige striplezer kent ongetwijfeld de bewerking door Tardi van zijn roman De stem van het volk.
Zoals de titel al aanduidt is Bloedheet een broeierig verhaal. Het speelt zich af op en rond een verlaten boerderij, waar een merkwaardig stel mensen probeert om met elkaar samen te leven, een tirannieke boer, een vrouw die hem haat, zijn nymfomane dochter, zijn bastaardzoon... het is  de onderbuik van de samenleving op een paar vierkante kilometer.
Op de een of andere manier slaagt dit vreemde gezelschap erin om een soort evenwicht te bewaren in hun relaties tot elkaar, maar het is kwetsbaar. Als op een dag  de crimineel Jimmy Cobb met een tas vol geld belandt in de velden rondom hun boerderij komt het zwaar onder druk te staan. Op de hielen gezeten door de politie en andere gangsters vlucht Cobb de boerderij in en hij laat zijn tas achter tussen het graan.
Cobb wordt al snel ontdekt door de immer geile dochter die hem wel wil helpen in ruil voor betaling in natura. Aniello, de bastaard zoon, vindt intussen de tas en haalt er het geld uit. Na voor de zoveelste keer te zijn afgetuigd verlaat hij met (een deel van) het geld de boerderij. Daar lopen intussen de spanningen hoog op om te eindigen in een orgie van geweld. Of iemand de bloedhete dag zal overleven en wie dat zal zijn is de grote vraag.
Baru is als tekenaar op zijn best in Bloedheet. Hij tekent prachtige, lelijke koppen en gebruikt een heel efficiënte pagina-indeling, waarmee hij bewerkstelligt dat je alle gebeurtenissen als lezer van een soort afstand volgt en je er nooit echt bij betrokken gaat voelen. Dat effect wordt nog eens versterkt door de hoofdrolspelers in dit gewelddadige drama die zonder uitzondering ontzettend lelijk en onsympathiek zijn. Om de een of andere reden praten ze ook nog eens plat Vlaams. Alleen Aniello roept wat sympathie op, maar blijkt uiteindelijk net zo'n loser als de rest.
Casterman2014
112 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 19,50

☺☺☺☺

zaterdag 5 april 2014

Een beschadigde man

H.Ell 1: De vele gezichten van de dood
(Bernard Vrancken & Stephen Desberg)













Bernard Vrancken en Stephen Desberg werken al heel lang met elkaar samen. Ze maakten enkele korte verhalen voor (A suivre), daarna de kortlopende reeks Zwart bloed en vervolgens de serie I.R.S. Met deze laatste reeks braken ze door bij een groot publiek. De financiële thriller kreeg inmiddels een paar spin-offs en loopt nog steeds. Maar het werd tijd voor iets anders. Met H.Ell slaan beide auteurs nieuwe wegen in.
Je zou H.Ell medieval fantasy kunnen noemen, het is een detectiveverhaal met een middeleeuws aandoende setting en fantastische elementen. In die zin is H.Ell enigszins vergelijkbaar met het al in diverse recensies genoemde epos A game of thrones. Is H.Ell ook net zo goed?

De hoofdpersoon in deze reeks heet voluit Hermond Ellmonder, een ooit gerespecteerde ridder die in ongenade valt, zijn rechten en privileges verliest en verder door het leven moet gaan als quaestor, een soort  inspecteur die misdaden op moet sporen en misdadigers bestraffen. Deel 1 van H. Ell,
De vele gezichten van de dood, is een verhaal met twee lagen. In dit deel moet hij een serie moorden oplossen op prostituees. Maar zoals het hoort bij een detective is ook deze speurder een beschadigde man met een verleden waarmee hij in het reine moet zien te komen. Het liefst zou hij lekker thuis zitten met vrouw en kinderen, maar dat is voor hem niet (meer) weggelegd. In plaats daarvan moet hij het met gevaar voor eigen leven opnemen tegen de misdaad in een allesbehalve vriendelijke en eerlijke wereld.
Die wereld wordt door Vrancken heel mooi in beeld gebracht op direct in kleur gemaakt pagina's met fraai geschilderde decors, spectaculaire gevechtscènes, veelzeggende gezichtsuitdrukkingen en een efficiënte inkleuring, die het verhaal een duistere sfeer geeft.
De moord lost Ellmonder op, maar zijn verleden blijft hij met zich meezeulen op weg naar de volgende op te lossen misdaad. H.Ell begint uitstekend, met een boeiende hoofdpersoon, een interessante achtergrond en een spannend verhaal met een sterke plot.

Lombard 2014
56 pagina's, kleur; softcover stripalbum; € 9,50
☺☺☺☺

donderdag 3 april 2014

Waar blijven ze nou? Die recensies?

De trouwe lezers van mijn blog hebben gemerkt dat er al een tijdje niets nieuws op staat. Om allerlei verschillende redenen is het me deze week nog niet gelukt om een of meer updates te plaatsen, maar ik beloof jullie dat er vanaf zaterdag weer regelmatig iets nieuws te vinden is. Een tipje van de sluier: Bloedhete verhalen over eerlijke mensen, filosofische schilders, dievenbendes en de inquisitie. Tot gauw.