woensdag 19 maart 2014

Gruwelijke dingen

Marina 1: De kinderen van de Doge  (Matteo Allemanno & Benoit Zidrou)




Marina is een nieuwe reeks van Zidrou, de scenarist die verraste met een aantal sterke grafische romans: Lydie, Een mooie reis, Het vel van de beer, Michel. Met Marina waagt hij zich voor het eerst aan een avonturenserie voor (jong) volwassen lezers. Daarmee treedt hij in de voetsporen van mensen zoals Jean van Hamme (XIII, Thorgal) en Stephen Desberg (I.R.S.). De tekeningen zijn van de hand van Matteo, met wie hij eerder samen de serie Requiem maakte. Het verhaal begint in onze tijd. 
Professor Boccanegra en fotografe Lisbeth Norwich hebben in Venetië het wrak gevonden van La Pantegana, het schip van Marina, de dochter van een Doge,  die ooit zwoer dat ze de stad zou vernietigen. Haar beweegredenen daarvoor moeten in de loop van de reeks reeks duidelijk worden. Na deze introductie verplaatst de handeling zich naar de veertiende eeuw. 
Marina zal door haar vader worden uitgewisseld met de zoon van de sultan van het Turkse Rijk om zo de vriendschapsband tussen beide staten te bezegelen. Maar het loopt anders. De zoon van de sultan wordt vermoord en Marina en haar broertje Zuane worden gevangen genomen door misdadigers. 
Ze belanden op een eiland waar de roversbende allemaal gijzelaars vasthoudt. Uiteraard vragen ze losgeld voor de beide kinderen. Haar vader weigert om voor Marina te betalen totdat hij verneemt dat ook zijn zoon  gevangen wordt gehouden. In afwachting van het losgeld maken Marina en Zuane gruwelijke dingen mee op het eiland. Op de achtergrond spelen allerlei complotten een rol die het lot van de kinderen mee bepalen.
Met dit eerste deel gaat Marina goed van start. Het kost weinig moeite om mee te leven met Marina en haar trieste lot en het verhaal heeft genoeg aanknopingspunten om nog een paar goede vervolgdelen op te leveren. Van Matteo's tekenwerk moet je houden, wat eigenlijk een beleefde manier is om te zeggen dat ik er niet zo weg van ben.

Dargaud 2013
56 pagina's, kleur;stripalbum; € 9,50

☺☺☺

zaterdag 15 maart 2014

De wereld gezien door kattenogen

Sugar. Leven als kat (Serge Baeken)


Sugar is een onalledaagse uitgave van een onalledaagse stripmaker. Serge Baeken verkent de grenzen van het stripverhaal, maar slaagt er (steeds beter) in om 'leesbare' pagina's te tekenen. Verwacht echter geen spannend verhaal. Bij Baeken moet je als lezer zelf actief aan de slag.
Sugar bestaat uit een zeventigtal pagina's  die steeds op dezelfde manier zijn opgebouwd uit 24 vierkante plaatjes van gelijke grootte en zonder wit tussen de kaders. Soms staat er in elk plaatje een andere tekening, op andere pagina's lopen de tekeningen op verschillende manieren over de pagina en door de kaders heen. Klinkt dat ingewikkeld? Valt wel mee. Serge Baeken hanteert voor dit boek een open tekenstijl, je zou kunnen zeggen een klare lijn, waardoor het geheel helder blijft.   De werkwijze die hij heeft gekozen past prima bij het soort verhaal dat Baeken vertelt.
Sugar is het verhaal van een kat en we zien de wereld door kattenogen, waarbij Sugar van  plaatje naar plaatje springt. Het levert pagina's op die samen het verhaal vertellen van het alledaagse leven van een huiskat, maar elke pagina levert ook mooie composities op die op zichzelf  kunnen staan.
Sugar is vooral zo'n heerlijk boek maakt om in te lezen en te bladeren omdat de liefde voor katten en de liefde warmee het boek gemaakt is bijna voelbaar die uit elk van de getekende pagina's spreekt. Serge Baeken en zijn gezin houden van katten en maken van alles met hen mee.
Sugar is daarvan het levende bewijs.

Blloan2014
80 pagina's, zwart-wit; hardcover stripalbum met stofomslag ; € 16,95

☺☺☺☺

donderdag 13 maart 2014

Tragisch,weemoedig en ontroerend

De allerlaatste tijger (Michaël Olbrechts)


Met De allerlaatste tijger studeerde Michaël Olbrechts af aan de Hogeschool Sint Lukas in Brussel. Dankzij het Vlaams Fonds voor de Letteren kon het verhaal ook in boekvorm verschijnen en daar mogen we blij mee zijn. Olbrechts levert een indrukwekkend debuut af. Voor De allerlaatste tijger dook  hij in de geschiedenis van zijn eigen familie, hij heeft voorouders die op de voormalig Nederlandse kolonie Java woonden, en baseerde hierop zijn verhaal. Het verhaal speelt zich af in 1996. Bram, Sofie en Oscar, drie kinderen,  reizen met hun ouders per auto van België naar het Nederlandse Oosterbeek  waar hun 97-jarige grootmoeder woont. De reis duurt bijna twee uur,  maar als ze horen dat hun oma uit Indonesië komt worden ze nieuwsgierig naar haar leven. Flip, hun vader begint daarop het levensverhaal van oma Kloppenburg te vertellen.  Haar vader was de rijke bezitter van een koffieplantage op Java. Zijn vrouw, een inheemse hield zich in het grote huis en het land eromheen bezig met het verzamelen van kruiden en het maken van geneesmiddelen hiervan. Als een soort kwakzalver behandelt ze de mensen uit de buurt voor hun ziektes. Als ze probeert om met een van haar zalfjes het ontstoken oog van haar dochter te genezen loopt dat fataal af en Anneke verliest een oog. Ze wordt geplaagd om haar glazen oog en is bang dat er nooit een  man naar haar zal kijken. Door het verhaal van Anneke Kloppenburg af  te wisselen met gesprekken in de auto heeft Olbrechts  het verhaal zo opgebouwd dat je als lezer het gevoel krijgt zelf in de auto te zitten en naar vader Flip te luisteren.  Zijn verhaal is tragisch, weemoedig en ontroerend. Anneke's familie kan niet aarden in Nederland, maar hun vertrouwde omgeving op Java is zo veranderd dat ze daar ook niet langer gelukkig kunnen zijn.  Het deel van de familie dat er weer gaat wonen maakt zware tijden  door en dan moeten de Tweede wereldoorlog en de onafhankelijkheidsstrijd nog beginnen. Het verhaal van oma's familie eindigt triest met het in vlammen opgaan van hun Javaanse villa.
Eigenlijk alles aan dit verhaal deugt, de tekeningen, de inkleuring de grafische verzorging en het belangrijkste van alles: het verhaal. Michaël Olbrechts weet hoe hij een verhaal moet vertellen.
Oogachtend 2014
88 pagina's, kleur; graphic novel  € 18,00

☺☺☺☺

dinsdag 11 maart 2014

Een superheld met een geheim

Before Watchmen: Minutemen
(Darwyn Cooke)

Watchmen van Alan Moore en Dave Gibbons was niet alleen artistiek, maar ook commercieel een groot succes. Logisch dus dat de uitgever er graag een vervolg op wilde zien. Maar dan ben je bij Alan Moore aan het verkeerde adres. Ruim twintig jaar later kwam het er toch van en lag Before Watchmen in de winkel. Before Watchmen is geen vervolg op Watchmen, maar een prequel. In acht boeken wordt het verleden onthuld van een aantal van de hoofdrolspelers uit Watchmen. Telkens staat een personage centraal of, zoals in deze uitgave, een groep mensen. De Minutemen waren de voorlopers van de Watchmen. Om Minutemen te kunnen kezen is het niet noodzakelijk om eerst Watchmen te hebben gelezen, maar het scheelt wel.
Voor Minutemen werd een beroep gedaan op Darwyn Cooke, een van de meest interessante stripmakers van het moment. Hij is zowel schrijver als tekenaar van stripverhalen en verhalen waar hij aan mee heeft gewerkt in een van beide rollen zijn zonder uitzondering de moeite waard. Dat zijn werk niet alleen in de VS maar ook in Europa populair is heeft zeker voor een deel te maken met zijn Europees aandoende tekenstijl. Bij het bekijken van de tekeningen in Minutemen moest ik denken aan onder anderen Philippe Berthet en Daniel Torres.
Het verhaal in Minutemen wordt verteld aan de hand van Under the Hood, de autobiografie van Hollis Mason, de man die bij de Minutemen opereerde als Nite Owl. Zijn voormalige partners zijn niet blij met de onthullingen die Mason in het boek doet en proberen de publicatie ervan tegen te gaan. Minutemen is een groep van acht superhelden die opereert kort voor en tijdens de Tweede wereldoorlog. Behalve Nite Owl maken ook Hooded Justice, de leider, Silk Spectre, Comedian, Mothman, Dollar Bill, Captain Metropolis en Silhouette deel uit van de groep, zes mannen en twee vrouwen. Het is een merkwaardig gezelschap dat bijeen wordt gebracht door Nelson Gardner, een ex-marinier die met dit team de strijd wil oppakken tegen de misdaad. Elk van hen draagt een geheim met zich mee en dat maakt hen menselijk. Hooded Justice is homoseksueel en heeft een relatie met Captain Metropolis, Mothman is een uitvinder die bang is van zijn eigen creatie en te veel gaat drinken, Silhouette is een Duitse immigrante die vreselijke dingen heeft meegemaakt met de nazi's. Zij jaagt achter iemand aan die kinderen ontvoert en er akelige dingen mee doet.
Cooke stond bij het maken van Minutemen voor een moeilijke opgave. Minutemen is een verhaal met acht hoofdpersonen. Zeker in het begin is het nog wel eens lastig om de mannelijke personages uit elkaar te houden en de aliassen te koppelen aan hun echte naam. Maar het lukt. Darwyn Cooke zet ondanks de veelheid aan personages een helder verteld verhaal neer dat leesbaar blijft. Daar dragen ook zijn heldere, open tekeningen aan bij. In zes hoofdstukken worden de Minutemen geïntroduceerd, wordt het verhaal over hun ontstaan, opkomst en ondergang verteld en is er nog een tweede verhaallijn, waarbij de speurtocht van Silhouette naar de vermiste kinderen centraal staat. Het slot van Minutemen is onthullend en verrassend . Niet onvermeld mag blijven dat Minutemen bijzonder mooi en verzorgd is uitgegeven.

Lion comic Vertigo
96 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 24,95

☺☺☺☺