zondag 29 december 2013

Het beste van 2013

Wat waren volgens mij de beste strips en graphic novels van 2013? De cijfers heb ik nog niet gezien, maar het zou best eens kunnen dat er in 2013 meer stripboeken en graphic novels zijn verschenen dan ooit. Regelmatig werd ik bij mijn bezoeken aan een stripwinkel geconfronteerd met mopperende winkeliers die best alles willen tonen aan hun klanten, maar er gewoon geen ruimte voor hebben. Er waren weken waarin het aantal nieuwe titels in de tientallen liep. Het is een trend die al een tijdje aan de gang is. Uitgevers kiezen voor veel titels, kleine oplagen en een relatief hoge prijs. Die hoge prijs wordt enigszins gecompenseerd door het feit dat stripboeken dikker worden. Maar voorlopig even genoeg geanalyseerd. Er zijn dus veel boeken verschenen in het afgelopen jaar, maar zat er ook iets bij wat de moeite waar is om te lezen? Ik heb de uitgaven waaraan ik zelf het meeste plezier heb beleefd op een rijtje gezet voor je, verdeeld in 10 vertaalde of oorspronkelijk Nederlandstalige titels, 5 onvertaalde boeken en nog eens 5 uitgaven die ik om de een of andere reden bijzonder vond.
Dit zijn ze in willekeurige volgorde.

De tien beste Nederlandstalige uitgaven

1. Dansen op de vulkaan van Floor de Goede (uitgeverij Oog & Blik / De Bezige Bij)
2. Rembrandt van Typex ( Oog & Blik / De Bezige Bij)
3. Monsieur Bermutier van Maarten van der Wiele (uitgeverij Oogachtend)
4. Angelus van Homs en Giroud (uitgeverij Dupuis)
5. Geen weg terug van Olivier Grenson (uitgeverij Lombard)
6. Het vervloekte kind van Monin en Galandon (uitgeverij Saga)
7. Verdwaald van Shamisa Debroey (uitgeverij Oog & Blik / De Bezige Bij)
8. Door zonder familie van Gerrit de Jager (uitgeverij Oog & Blik / De Bezige Bij)
9. Munch door Steffen Kverneland (uitgeverij Oog & Blik / De Bezige Bij)
10.Abeltje van Renaud Dillies (uitgeverij Blloan)

De eerste verrassing van 2013 was de graphic novel Dansen op de vulkaan van Floor de Goede, waarin Flo zich van een andere, serieuze kant liet zien. Ontwapenend, ontroerend, herkenbaar, indrukwekkend. Ook  autobiografisch is Door zonder familie van Gerrit de Jager, een onthullende en onthutsende terugblik op  de succesvolle beginjaren van De familie Doorzon.  Rembrandt is het meesterstuk van Typex, die ik al jaren als illustrator bewonder. Wat een prachtig getekende striproman. Een beetje vergeten titel is Monsieur Bermutier van Maarten van der Wiele, een tekenaar met een elegante, zwierige stijl die na zijn tweeluik over Parijs laat zien dat hij ook heel goed overweg kan met kleur. De tweede Belg in het lijstje is Shamisa Debroey, die debuteerde met een sterke graphic novel over een meisje dat probeert te begrijpen waarom ze in de steek is gelaten door haar ouders. De nieuwe generatie Nederlandstalige stripmakers blijft verrassen met originele beeldverhalen van hoge kwaliteit. Behalve van Verdwaald heb ik ook genoten van de debuten van Wide Vercnocke ( (Mijn lief ligt in de zetel) en Delphine Frantzen (Madame Pipi). De kleine Belgische uitgeverij Saga ging van start met een verrassend leuke serie dikke boeken met integrale vertalingen van Franse stripreeksen: Valentine Pity (Benn)  en Een nacht in Rome (Jim) heb ik met veel plezier gelezen maar Het vervloekte kind maakte de meeste indruk. De Ballon (Dargaud, Lombard, Dupuis en Blloan) had elke maand wel een pareltje tussen de nieuwe titels zitten. Behalve de titels die ik heb gekozen van Grenson, Dillies en Hom zou ik ook nog Miss Endicott kunnen noemen van Fourquemin of diens De wezentrein, Nieuwe tijden van Warnauts en Raives of Betoveringen van Munuera en Dufaux.

De vijf beste onvertaalde uitgaven

1. Paul joins the scouts van Michel Rabaliati (Conundrum Press)
2. The nao of Brown van Glyn Dillon (Uitgeverij Selfmade hero)
3. The property van Rutu Modan (uitgeverij Drawn & Quarterly)
4.The initiates van Etienne Davodeau (Uitgeverij NBM)
5. So long, silver screen van Blutch (uitgeverij Picturebox)

Wat moet ik hier verder nog over zeggen? Van al deze titels heb ik de afgelopen maanden een recensie geschreven. Blader gerust door als je er meer over wil weten. Van The property staat een vertaling op stapel bij Oog & Blik / De Bezige Bij.






Vijf bijzondere boeken

1. Automotiv van Ever Meulen (uitgeverij Oog & Blik)
Een heel mooi vormgegeven bladerboek met tekeningen over Eddy Vermeulens meest geliefde onderwerp: auto's.
2. Fabrica grafica van Jan Vanderveken (uitgeverij Gestahlten)
Een prachtig overzicht van de illustraties van de onechte zoon van Joost Swarte en Ever Meulen, een van de beste illustratoren van het moment.
3.Robbedoes door Yves Chaland (uitgeverij Dupuis)
Een goed verzorgd stuk stripgeschiedenis, alle stroken van Robbedoes die Yves Chaland maakte en het verhaal erachter.
4.No straight lines van Justin Hall (uitgeverij Fantagtraphics)
Een uitgebreide bloemlezing van stripverhalen voor en door homo's en lesbo's, een artikel dat ik naar aanleiding van dit boek schreef verschijnt binnenkort in Stripschrift.
5. Rork integraal (Andreas), Roodbaard integraal (Hubinon & Charlier), Chihuahua Pearl/ De man die 500000 waard was (Giraud & Charlier)
Sherpa is goed bezig met het uitbrengen van stripklassiekers in integrale uitgaven of in een bijzondere vorm. Een nieuwe trend in uitgeversland?

 

 

zaterdag 28 december 2013

Een grote beerput

Juarez (Corentin Rouge & Nathalie Sergeef)

 
Corentin Rouge debuteerde een paar jaar geleden met het eerste deel van de thrillerserie Milan K. Het boek viel direct op. Aan de ene kant door een goed doorwrocht scenario gebaseerd op de actualiteit maar niet in de laatste plaats door het goede tekenwerk. Corentins tekenstijl deed denken aan Giraud en Boucq, en dat zijn niet de minsten! Corentin wist het niveau van zijn debuut te handhaven en in vrij korte tijd ontwikkelde hij zich tot een van beste realistisch tekenende stripmakers van het moment. Na de eerste cyclus van Milan K. te hebben afgerond maakte Corentin de one shot Juarez. Het verhaal werd geschreven door Nathalie Sergeef die hiermee haar eerste stap zet in de stripwereld. Juarez is een stad in het noorden van Mexico met een heel slechte reputatie. De strijd tussen misdadigers woedt er in alle hevigheid en bijna dagelijks vinden er moorden, ontvoeringen en verkrachtingen plaats. Nogal eens zijn vrouwen het slachtoffer. Sinds 1993 werden er ruim 2000 vermoord en nog eens een zelfde aantal vrouwen is vermist. Op dit gegeven baseerde Sergeef haar verhaal. De jonge Gaël Morales gaat in Ciudad de Juarez op zoek naar zijn vermiste zuster Gabriela. Het duurt niet al te lang voordat hij zich middenin een wespennest begeeft en in Juarez één grote beerput aantreft waar criminelen, politie en zakenlui zich met elkaar in wentelen. Niettemin brengt Gaëls speurtocht hem steeds dichter bij de waarheid over Gabriela. Maar met gevaar voor eigen leven. Corentin levert weer uitstekend tekenwerk af, hij is vooral sterk in het tekenen van gezichten en ook de actiescènes maken indruk. Het is wrang dat dit spannende verhaal is gebaseerd op gebeurtenissen die werkelijk plaatsvinden. De ontknoping van Juarez is, ook al had je het kunnen zien aankomen, verrassend.

Uitgeverij Medusa 2013; 56 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 19,95
☺☺☺☺

maandag 23 december 2013

Warm menselijk drama

Michel
(Roger Ibanez & Zidrou)
 

Michel is 43 jaar en verstandelijk gehandicapt. Hij woont bij Catherine, zijn moeder die voor hem zorgt. Maar Catherine is niet meer de jongste, ze is 72 jaar en ze vergeet wel eens dingen. Dat leidt tot woede-uitbarstingen bij Michel, die gewend is aan een vast dagritme en een moeder die alles voor hm klaarzet. Michel is een klein verhaal waarin in korte hoofdstukken een beeld wordt geschetst van het dagelijks leven van Catherine en haar zoon en hoe dat langzaamaan verandert als Catherine veroudert en Michels zekerheden gaan wegvallen. Maar wat is er eigenlijk gebeurd met Michel? Welk drama heeft zich afgespeeld waardoor hij is geworden zoals hij is? Zorgvuldig verspreid over de hoofdstukken geven Zidrou en Roger hier informatie over in de gesprekken die er gevoerd worden en details in de tekeningen. Had het ook anders kunnen lopen? Misschien, maar het is zoals het is en Michels moeder kan niet anders dan aanvaarden en doorgaan met leven. Rogers semikarikaturale tekenstijl past uitstekend bij het verhaal. Hij zet overtuigende personages neer met wie je als lezer niet anders kan dan meeleven. En Zidrou is na het teleurstellende prostitutiedrama De klant helemaal terug. Net als in Lydie leren we hem weer kennen als de verteller van warm en menselijk drama dat schuurt en ontroert maar nergens sentimenteel wordt.

uitgeverij Blloan 2013
56 pagina's, kleur; hardcover stripalbum;  €14,95
☺☺☺☺

Een gouwe ouwe (uit Zozolala 175)

Lydie (Lafebre & Zidrou)

 
Tussen alle humor en actiestrips ligt er soms ook een boek in de winkel, dat hier helemaal van afwijkt. Zo’n album is Lydie. Op het omslag, dat er uitziet als een foto van pakweg 80 jaar geleden, zien we een gelukkig echtpaar met kind, althans, zo lijkt het. Want als je goed kijkt zie je dat de zittende vrouw geen baby in haar armen houdt, maar slechts een bundeltje textiel. Lydie speelt zich af in een kleine dorpsgemeenschap, waar iedereen elkaar kent. Een van hen is Camille, een wat simpele vrouw die haar dochter verliest en er niet in slaagt om dat te verwerken. Tot grote verbazing van de dorpsbewoners kondigt Camille twee maanden na de dood van haar kindje aan dat engelen haar hebben teruggebracht. Vanaf dat moment leeft ze verder alsof er niets gebeurd is en behandelt ze haar denkbeeldige dochtertje alsof het werkelijk bestaat. De dorpsgemeenschap, die meeleeft met de arme vrouw, speelt het spel mee. Langzamerhand raken alle dorpsbewoners, ja zelfs de vier kwajongens, gewend aan de aanwezigheid van het denkbeeldige kind.
Lydie is een verhaal waarin mensen elkaar nu eens niet naar het leven staan, maar compassie tonen en saamhorigheid, liefdevol met elkaar omgaan en met elkaar de ups en downs van het leven vieren en betreuren.
De tekenstijl van de debuterende Jordi Lafebre doet wat denken aan Plessix en de hier minder bekende Mazan. De sfeer van het verhaal roept ook een vergelijking op met Magasin general van Loisel en Tripp. Maar Lydie is een kleiner, minder complex verhaal.
Het eenvoudige gegeven is zo mooi uitgewerkt door Zidrou en Lafebre dat je niet anders kunt dan het verhaal in een keer uit lezen met een glimlach, maar ook met een kleine traan in een ooghoek.
Complimenten voor de Nederlandse tak van uitgeverij Dargaud, die het heeft aangedurfd om naast kassuccessen ook minder voor de hand liggende titels uit het fonds te vertalen, zoals Het teken van de maan en dit album, Lydie, een klein juweeltje.

Uitg. Dargaud; 60 pl.; kleur; € 14,95
☺☺☺☺

vrijdag 20 december 2013

Geen saaie geschiedenisles

Jan van Scorel, sede vacante 1523 (Paul Teng & Jan Paul Schulten)


Paul Teng behoort tot de beste tekenaars van realistisch getekende stripverhalen van Nederland. Terecht won hij vorig jaar de Stripschapprijs voor zijn gehele oeuvre. Zijn strips zoals De telescoop (met Jean van Hamme), De oneven orde en Libertair intermezzo verschijnen doorgaans bij Belgische uitgevers in de Franse taal, maar worden gelukkig meestal wel vertaald. Voor zijn nieuwe boek hoefde Teng de grens niet over. In opdracht van het Centraal Museum in Utrecht en met steun van de BankGiroLoterij werkte hij de afgelopen jaren aan Jan van Scorel, sede vakante 1523. Jan van Scorel (1495-1562) was een Nederlandse schilder die al schilderend en studerend door heel Europa reisde en daarbij ook in Italië terechtkwam. Zijn verblijf daar heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van de Nederlandse schilderkunst. Van Scorel had er de klassieken bestudeerd en het werk van de in Italië levende kunstenaars en nam zijn kennis mee terug naar Nederland. In 1522 stond aan het hoofd van de rooms Katholieke kerk de eerste en enige Nederlandse paus: Adrianus VI. Hij stelde van Scorel aan om de kunstschatten van het Vaticaan te inventariseren en te verkopen. Adrianus was een uiterst sobere man in tegenstelling tot zijn voorganger Leo X, die met geld smeet afkomstig uit de schatkist van het Vaticaan. De kerk had dringend behoefte aan contant geld en Adrianus hoopte daar aan te komen door een deel van de kunstschatten te verkopen. Adrianus is maar kort paus geweest; in 1523 overleed hij na een ernstige ziekte. Jan van Scorel, sede vakante 1523 speelt zich afwisselend af in 1522/23 en in 1566. Utrecht is op dat moment het toneel van heftige religieuze twisten en te midden van de om hem heen woedende Beeldenstorm bezoekt Anthonie Mor Vincent, de zoon van Jan van Scorel. Mor heeft werkelijk bestaan en was een leerling van Jan van Scorel, maar zijn bezoek aan Victor en het document waarnaar zij zoeken zijn verzonnen door de auteurs van de strip.  Volgens Schulten en Teng zat er een luchtje aan de dood van Adrianus (er werden wel vaker pausen vergiftigd) en het verhaal ontwikkelt zich tot een soort detective waarin Jan van Scorel tijdens het sede vacante (de pausloze periode waarin een nieuwe paus moet worden gekozen) op onderzoek uit gaat. De waarheid zal niet aan het licht komen. Jan van Scorel, sede vakante 1523 is geen saaie geschiedenisles geworden over van Scorel, het is ook zeker geen tussendoortje in het oeuvre van Teng. Er wordt heel veel over Jan van Scorel en zijn tijd verteld maar dat is allemaal verpakt in een verhaal dat na een wat trage start spannend is om te lezen en interessante vragen oproept. Paul Teng heeft heel mooi tekenwerk afgeleverd waarbij vooral de decors en de gezichtsuitdrukkingen indruk maken. Ook de inkleuring van Dina Kathelyn verdient lof evenals het museum da het heeft aangedurfd om op deze manier twee  belangrijke inwoners van de stad Utrecht (ook Adrianus kwam uit Utrecht) weer onder de aandacht te brengen.

Centraal Museum Utrecht 2013
80 pagina's, kleur; softcover stripalbum; € 17,50
☺☺☺

dinsdag 17 december 2013

Een tamelijk duivels verhaal

De toorn van Fantomas
(Julie Rocheleau & Olivier Bocquet)

 
Fantomas is in Frankrijk een begrip. De gevaarlijke crimineel en meester in het vermommen werd iets meer dan honderd jaar geleden bedacht door Pierre Souvestre en Marcel Allain als romanfiguur. De boeken, die verschenen met een tempo van 1 roman per maand, waren populair maar Fantomas' populariteit werd nog vergroot door de verfilming van de verhalen. Al in 1913 was de eerste (stomme) Fantomasfilm te zien. Een jaar later richtte Guillaume Apollinaire een vereniging op van liefhebbers die met elkaar discussieerden over Fantomas en de boeken die geweld en criminaliteit verheerlijkten. Niet alleen voor de schrijvers van zijn generatie (zoals Jean Cocteau) maar ook voor de surrealisten was Fantomas een bron van inspiratie. Fantomas is een van die literaire personages die fascineren door hun aan waanzin grenzende wreedheid, slechtheid en genialiteit. Zij roepen afkeer op, maar ook bewondering. Juist die combinatie maakt hen populair. Denk bijvoorbeeld ook aan The Joker. Wat direct opvalt aan De toorn van Fantomas is het mooie artwork. Julie Rocheleau maakte prachtige pagina's die ze sfeervol inkleurde met potlood en verf. Haar Parijs van rond 1900 ziet er heel gezellig uit en je zou er zo willen gaan flaneren. De gezellige, gemoedelijke sfeer die haar tekeningen hebben is enigszins in tegenspraak met het tamelijk duivelse verhaal. De Franse romanschrijver Bocquet pakte de romans van het duo Souvestre en Allain op, stofte ze wat af, concentreerde zich op de harde kant van de verhalen en baseerde hier zijn eigen boek op. Een boek dat begint met het eerste bloedige optreden van Fantomas waar Jérôme Fandor, dan nog een jongetje van tien, getuige van is. Zestien jaar na deze proloog is Fandor een journalist die de laatste stukjes schrijft van een artikel over Fantomas. Fantomas is eindelijk gepakt en wordt na een turbulent verlopend proces ter dood veroordeeld. Enkele dagen na de dood van Fantomas onder de guillotine,  wonen Fandor en Fantomas' andere aartsvijand commissaris Juve een toneelvoorstelling bij over de crimineel. Tot hun verbazing betreed Fantomas zelf het toneel en richt een vuurwapen op de loge waar Fandor en Juve zouden zitten. Vanaf dat moment zet Fantomas zijn criminele carrière voort alsof er nooit iets gebeurd is. Bocquet weet met Onthoofd, deel 1 van De toorn van Fantomas een spannende, strak geconstrueerde plot neer te zetten en naarmate je er langer naar kijkt krijg je alleen maar meer bewondering voor de pagina's van Julie Rocheleau die niet alleen mooi zijn getekend maar ook knap zijn opgebouwd. De op het eerste gezicht gemoedelijke tekeningen blijken als je ze beter bekijkt toch niet zo onschuldig te zijn. arEen ogenschijnlijk onbelangrijk detail zoals de drie duiven die in een dode rat pikken op pagina 5 zijn een voorbode van de gebeurtenissen op de pagina's erna. Mooi gedaan. Dit smaakt naar meer.

Blloan 2013
56 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 14,95
☺☺☺☺

zondag 15 december 2013

Gruwelijke moorden

De Joodse brigade 1: Vigilante (Marvano)

 
Vigilante is het eerste deel van een nieuwe oorlogstrilogie van Marvano na Grand Prix en Berlijn. Hij baseerde het verhaal op het wat minder bekende gegeven dat in 1944 onder Brits toezicht een legeronderdeel werd opgericht dat bestond uit Joden en in actie kwam onder Joodse vlag (blauwe Davidster tegen een witte achtergrond) Als een van de leden van deze Joodse brigade voert Marvano Leslie Tolliver op, die de trouwe lezers van zijn boeken nog kennen als een van de autocoureurs in Grand Prix.  In juni 1945 trekt Leslie samen met Ari, een van de andere Joodse soldaten door Polen om er een eerste opdracht uit te voeren die eigenlijk op niet veel meer neerkomt dan het in koele bloede vermoorden van een ondergedoken nazi. Bij de actie pikken Ari en Leslie  het joodse meisje Safaya op dat met hen verder reist. Tijdens hun tocht per jeep vertelt Ari aan haar over de ontstaansgeschiedenis van zijn commando en hun acties tot dan toe en wordt het drietal geconfronteerd met de gruwelijke acties van voormalige nazi's die de laatste overlevenden van de concentratiekampen uit de weg ruimen. Hoe dit verhaal verder zal verlopen moet blijken in de volgende delen, maar het gaat indrukwekkend van start. Marvano is gegroeid als stripmaker. Waar het verhaal in vorige cycli nog wel eens ten koste ging van een overvloed aan historische details, heeft hij in Vigilante een perfecte balans ween te vinden tussen het ontwikkelen van de karakters, de actie en het plaatsen van de gebeurtenissen in een historisch kader. Sterk zijn de scènes waarin hij de beelden voor zich laat spreken zoals in een lange, indrukwekkende passage waarin hij laat zien hoe de uit concentratiekamp Mauthausen vluchtende joden worden neergeknald. Het zijn dit soort gruwelen die de wraakacties van de Joodse brigade lijken te rechtvaardigen. Maar is het in koelen bloede neerschieten van een als priester vermomde ex-nazi een daad van gerechtigheid of gewoon moord? Leslie is overtuigd van het eerste maar Ari heeft er zijn vraagtekens bij of oog om oog, tand om tand wel juist is. Dat maakt Vigilante sterk. Marvano laat zijn personages reageren op de gebeurtenissen om hen heen en met elkaar in gesprek gaan waarbij ze openlijk twijfelen aan hun eigen beweegredenen en zich afvragen of hun handelen wel juist is. Marvano vertelt een genuanceerd verhaal en laat het aan de lezer over om een eigen mening te vormen.

Dargaud 2013
 48 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 14,50
☺☺☺☺

donderdag 12 december 2013

Spannend en overtuigend

Oorlog en liefde 6: Het eerloze leger (J.M. Beuriot & Ph. Richelle)


Oorlog en liefde is een van de betere series over de Tweede wereldoorlog van het moment. Centraal in de reeks staan een aantal jonge Duitse en Joodse mensen en in dit deel  volgen we Martin, een van hen. Als de serie begint is het 1930 en in dit zesde deel is het inmiddels 1943. Tot nu toe heeft Martin Mahner zich aan de gevechten weten te onttrekken maar tijdens zijn verblijf in Frankrijk wordt hij opgeroepen om als soldaat naar het Oostfront te gaan. Martin heeft niets met de nazi's en in een overwinning aan het Oostfront gelooft hij niet, maar hij ontkomt er niet aan om te gaan. Hij wordt gestationeerd in de Oekraïne, waar hij gaat werken op de Kommandatur en verblijft in  een gevorderd hotel bij mevrouw Lytsjenko. Hij raakt er bevriend met Stefan Paez, zijn pragmatische kamergenoot. Zonder dat hij er direct getuige van is wordt Martin geconfronteerd met de wreedheden van zowel de Duitse soldaten als het Russische Rode Leger. Martin moet de werkelijkheid onder ogen zien. Zijn vriendschap met Stefan komt onder druk te staan, hij volgt een bevel niet op en als hij gaat spitten in het verleden van zijn sergeant lijkt hij zijn ondergang tegemoet te gaan. Het eerloze leger is een spannend en overtuigend verhaal waarin de auteurs veelaandacht hebben besteed aan historische nauwkeurigheid en geloofwaardige personages neerzetten.

Casterman 2013
48 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 14,50

☺☺☺

woensdag 11 december 2013

Droom of nachtmerrie?

Africa dreams 3: Die goede meneer Stanley (Frédéric Bihel, Maryse en Jean-François Charles)

 
Maryse en Jean-François Charles werkt al een tijdje aan een serie stripalbums die het woord dream in de titel met elkaar gemeen hebben. Zo is er India Dreams, oorspronkelijk een vijfdelige cyclus, maar inmiddels een doorlopende serie, er was de oorlogstrilogie War and Dreams en inmiddels verschenen er ook drie delen van wat een vierluik moet worden: Africa Dreams. voor Afrika Dreams liet het echtpaar Charles het tekenwerk over aan Frédéric Bihel. En het moet gezegd worden: hij brengt het er goed vanaf. Bihel is vooral sterk in het in  beeld brengen van landschappen, zowel Afrikaanse als Engelse. Sommige plaatjes, die hij direct in kleur maakt, zien eruit als miniatuurschilderijen.
Africa Dreams zou misschien beter Africa Nightmares kunnen heten. Het verhaal speelt zich af zo rond 1900 en behandelt de 'verovering' van  Kongo, ooit privé-eigendom van de Belgische koning Leopold II. In deel 3 van Africa Dreams brengt een jonge Belgische journalist (met een knipoog naar Hergé) een bezoek aan Henry Morton Stanley om van hem het verhaal te horen over de Emin-Pasha-expeditie, de laatste grote ontdekkingsreis naar het hart van Africa. De oude, in een rolstoel levende ontdekkingsreiziger praat met liefde over Affrica, maar dat neemt niet weg dat hij om zijn doel te bereiken zo ongeveer letterlijk over lijken ging. Hij had er bijvoorbeeld geen moeite mee om Afrikaanse dorpen te plunderen als de expeditie zonder voedsel kwam te zitten. Maar wat is er intussen gebeurd met Paul Delille, de jonge Belg de in de vorige delen van Africa Dreams op zoek ging naar zijn in Afrika levende vader? aan hem worden in Die goede meneer Stanley maar een paar pagina's gewijd. Africa Dreams begon als een avonturenverhaal over Pauls speurtocht, maar daar is in Die goede meneer Stanley weinig meer van over. Het is eerder de reconstructie geworden van een zwarte bladzijde uit de Belgische geschiedenis en (in dit deel) de rol die de Engelse ontdekkingsreiziger hierbij speelde.  Daarbij geven de auteurs interessante informatie en nemen ze duidelijk stelling, maar dat gaat ten koste van het verhaal dat tot nu toe verteld werd. In deel vier van Africa Dreams zal moeten blijken of Maryse en Jean-François Charles definitief de weg kwijt zijn.

Casterman 2013
 48 pagina's, kleur; hardcover stripalbum; € 14,50
☺☺

vrijdag 6 december 2013

Gemarteld en verbrand (maar heilig!)

Alle heiligen (Marcel Ruijters)

 
Marcel Ruijters gaat al ruim twintig jaar zijn eigen onnavolgbare gang als striptekenaar. Een groot publiek heeft hij daarbij niet aan zich weten te binden, de oplage van zijn boeken is sinds zijn debuut eerder omlaag dan omhoog gegaan. Maar tot ver over de Nederlandse grens heeft hij trouwe bewonderaars en zijn er uitgevers die hem blijven steunen.
Ruijters werk van de laatste jaren is vooral beïnvloed door Middeleeuwse kunst en afbeeldingen. In een recent interview (NRC Handelsblad, 28 november) noemt Ruijters ook het werk van Paul Bodoni als een belangrijke invloed op wat hij tegenwoordig zelf maakt.

Werk van Paul Bodoni

Het middeleeuwse zie je bij Ruijters onder andere terug in de versieringen van zijn tekenkaders, maar ook in de manier waarop hij zijn personages uiterlijk identiek en met nauwelijks een gezichtsuitdrukking, in beeld brengt. Alle heiligen is na Sine qua non en Inferno het derde boek waarin Marcel Ruijters een groepje nonnen opvoert als strippersonages. In alle heiligen staan dertien verhalen waarin deze slanke figuurtjes allerlei vreselijke dingen door moeten maken om een heilige te worden, ze worden gemarteld en verbrand, maar blijven doorgaan. Zelfs de pest, de duivel en de dood kunnen hen niet van hun geloof afbrengen. Ondanks al deze  gruwelijkheden zijn Ruijters met veel humor gemaakte pagina's een lust voor het oog. Momenteel werkt Marcel Ruijters aan een stripbiografie van Jeroen Bosch, die in 2016 moet uitkomen. Het zal de lezers van Alle heiligen  niet verwonderen dat hij juist deze schilder uitkoos om er een boek aan te wijden.

Sherpa 2013
112 pagina's kleur; gebonden ; € 24,95
☺☺☺

dinsdag 3 december 2013

Wil je populair worden, ga dan dood of ga op reis

Abeltje (Renaud Dillies & Régis Hautière)


Renaud Dillies maakte twee jaar geleden veel indruk op mij met Muizenissen, een geslaagde strip over een muis die eenzaamheid verkiest boven gezelschap. Ook Abeltje heeft weer een schattig beestje als hoofdpersoon, dit keer een vogeltje. Abeltje, de vogel in kwestie, leidt een rustig bestaan bij een meertje. Hij brengt zijn dagen, samen met de andere dieren door met kaarten, biertjes drinken en vissen zonder vis te vangen. Elke ochtend zit er in zijn hoed een papiertje met een nieuwe wijsheid. Zijn hele leven verandert als hij het meisje Epilia ziet baden, hij is meteen verliefd, plukt een bloemetje en gaat daarmee naar haar toe. Maar hij krijgt te horen dat een bloemetje niet genoeg is voor een vrouw zoals zij. Haar zul je de maan moeten geven of toch op zijn minst een tuiltje sterren. Als het verliefde vogeltje hoort dat er in Amerika machines zijn waarmee je naar de maan kunt vliegen besluit hij daar heen te gaan. Onderweg krijgt Abeltje gezelschap van Gert,een chagrijnige beer, waarmee hij samen naar de zee gaat om daar een boot te vinden die hen naar Amerika kan brengen. De eerste helft van Abeltje heeft een poëtische ondertoon, de wijsheden uit Abeltjes hoed zijn goed voor een glimlach of een schater en het vogeltje is een innemende karakter waar je al snel van gaat houden. Maar Dillies en Hautière hebben een onaangename verrassing in petto voor Abeltje en voor hun lezers. Abeltje ontdekt dat de wereld buiten zijn meertje heel anders is en hij komt er op een pijnlijke manier achter dat niemand er zit te wachten op een  dichtertje. Gelukkig is Gert er om Abeltje van straat op te rapen, maar de wijsheden die Abeltje 's ochtends uit zijn hoed haalt worden steeds somberder. Een happy end zit er dan niet meer in. Een strip om vooral niet te lezen als je een sombere bui hebt.

Blloan 2013
144 pagina's, kleur ; hardcover; € 24,95
☺☺☺☺